Sociale Media
Nieuws
02 April 2026:
In Memoriam Bernhard Schendstok
Het is al weer twee maanden geleden dat oud-voorzitter Bernhard Schendstok is overleden. Eric Koreman is een van onze leden die hem nog op de club heeft ontmoet. Hij deelt een reeks herinneringen met ons.
Hij vond analyseren erg leuk (wie niet) en vond het geen probleem zwakkere spelers daar incidenteel bij te helpen. Zo speelde ik in de laatste ronde van een HSB-kampioenschap in de B-groep en moest in de laatste ronde met zwart tegen koploper Erik Reuvekamp. Bij winst mijnerzijds zouden we gedeeld eerste worden, waarbij ik op weerstandspunten (of de onderlinge partij) de groep en een beker zou winnen.
De partij werd afgebroken en ik vroeg Bernhard of hij met mij naar een winstplan wilde kijken. Dat was prima en ik ging op een avond naar zijn huis in de Mauvestraat. Daar liet hij zien dat er goede kansen waren en hoe ik het het beste kon spelen. Ik won en was hem daar erg dankbaar voor. Spelers uit het eerste waren half-goden en voor dit soort zaken benaderde je ze niet, behalve Bernhard.
Bernhard was een sterke snelschaker, maar speelde -als ik mij dat goed herinner- nooit op de zaterdag in zo'n beroemde grote groep, waar spelers als Van Egmond, Lindner, Dickhoff, Kort e.a. dat regelmatig wel deden. Hij deed wel mee aan het halfjaarlijkse snelschaakkampioenschap van de club en aan teamwedstrijden in HSB en KNSB verband.
Bernard had een merkwaardige manier van sigaretten roken: Hij nam een trek, hield de rook in de mond om die vervolgens langzaam te laten ontsnappen en dan via zijn neusgaten op te snuiven. Fascinerend om te zien en nooit iemand ontmoet die dat ook zo deed.
Hij was meermaals clubkampioen en (ook landelijk) bekend als een zeer gevaarlijke aanvalsspeler. Ik herinner me een partij met zwart tegen Happel, waarin Bernhard een Ben-Oni (wat anders) speelde en na een zet of dertig leek wit beter te staan. In wederzijdse tijdnoot echter toverde hij een dodelijke aanval uit de hoge hoed, terwijl Henk en de omstanders verbijsterd toekeken.
Hij was ook de bedenker van het BJS-systeem voor de interne competitie (toen nog met vele groepen) waarbij doorstroming bevorderd werd en je theoretisch in 1 seizoen van plek 40 naar plek 11 op de ranglijst kon stijgen.
Ik herinner mij hem als een prettige voorzitter, die Jan-Joost (en ook zichzelf) wel eens iets te lang aan het woord liet.
Zijn vader was een toenmaals bekende hoogleraar fiscaal recht en Rector Magnificus (1953-1954) van de Erasmus Universiteit.
Eric Koreman
 |
Het is al weer twee maanden geleden dat oud-voorzitter Bernhard Schendstok is overleden. Eric Koreman is een van onze leden die hem nog op de club heeft ontmoet. Hij deelt een reeks herinneringen met ons.
Hij vond analyseren erg leuk (wie niet) en vond het geen probleem zwakkere spelers daar incidenteel bij te helpen. Zo speelde ik in de laatste ronde van een HSB-kampioenschap in de B-groep en moest in de laatste ronde met zwart tegen koploper Erik Reuvekamp. Bij winst mijnerzijds zouden we gedeeld eerste worden, waarbij ik op weerstandspunten (of de onderlinge partij) de groep en een beker zou winnen.
De partij werd afgebroken en ik vroeg Bernhard of hij met mij naar een winstplan wilde kijken. Dat was prima en ik ging op een avond naar zijn huis in de Mauvestraat. Daar liet hij zien dat er goede kansen waren en hoe ik het het beste kon spelen. Ik won en was hem daar erg dankbaar voor. Spelers uit het eerste waren half-goden en voor dit soort zaken benaderde je ze niet, behalve Bernhard.
Bernhard was een sterke snelschaker, maar speelde -als ik mij dat goed herinner- nooit op de zaterdag in zo'n beroemde grote groep, waar spelers als Van Egmond, Lindner, Dickhoff, Kort e.a. dat regelmatig wel deden. Hij deed wel mee aan het halfjaarlijkse snelschaakkampioenschap van de club en aan teamwedstrijden in HSB en KNSB verband.
Bernard had een merkwaardige manier van sigaretten roken: Hij nam een trek, hield de rook in de mond om die vervolgens langzaam te laten ontsnappen en dan via zijn neusgaten op te snuiven. Fascinerend om te zien en nooit iemand ontmoet die dat ook zo deed.
Hij was meermaals clubkampioen en (ook landelijk) bekend als een zeer gevaarlijke aanvalsspeler. Ik herinner me een partij met zwart tegen Happel, waarin Bernhard een Ben-Oni (wat anders) speelde en na een zet of dertig leek wit beter te staan. In wederzijdse tijdnoot echter toverde hij een dodelijke aanval uit de hoge hoed, terwijl Henk en de omstanders verbijsterd toekeken.
Hij was ook de bedenker van het BJS-systeem voor de interne competitie (toen nog met vele groepen) waarbij doorstroming bevorderd werd en je theoretisch in 1 seizoen van plek 40 naar plek 11 op de ranglijst kon stijgen.
Ik herinner mij hem als een prettige voorzitter, die Jan-Joost (en ook zichzelf) wel eens iets te lang aan het woord liet.
Zijn vader was een toenmaals bekende hoogleraar fiscaal recht en Rector Magnificus (1953-1954) van de Erasmus Universiteit.
Eric Koreman