Nieuws

29 November 2013:

DD 4 heeft de weg naar boven gevonden

Elke club heeft zo zijn eigen ambiance, altijd leuk om dat te zien. Bij Pomar waar DD 4 laatstelijk op visite mocht, schaken we in De Schilp, een sportaccomodatie met prominent daarin een groot zwembad. Alles uiterst transparant zoals dat tegenwoordig lijkt te horen.

Tussen aan de ene kant veel chloorlucht en tegelwerk en aan de andere kant veel badmintonspelende veertig-plussers werd er deze avond geschaakt. Een redelijk gevulde interne competitie. En dan komt er bezoek van twee jongetjes, net de 10 gepasseerd, die deze wonderlijke wereld van schakers voor het eerst lijken te zien. Met grote ogen kijken ze elkaar aan, de grote stilte, de concentratie van oude mannen  over iets waar ze niets van begrijpen, wonderlijk.

DD 4 won de wedstrijd nipt, dat zijn de leukste overwinningen. Te vaak hebben we ze nipt verloren en dat is altijd zuur. Laat ik u verslag doen in volgorde van binnenkomst.


Foppe Jan Montsma

Jaap van Eesteren

Piet Mulder

Op bord 2 speelt Jaap van Eesteren een korte partij. Beide spelers lijken op de hoogte van de do’s en don’ts van het gekozen openingssysteem. Een grootmeester remise. Het zal heel lang duren voor de volgende partij is beeindigd.

Op bord 6 trekt de partij van Wim Reimer veel bekijks. Zijn tegenstander is wel zeer agressief van leer getrokken. Maar Wim weet het evenwicht te bewaren in een redelijk spectaculair partijtje.

Minstens even spectaculair was de partij van Bilal Yalçin op bord 8. Bilal kwam zeer gedrongen uit de opening. Toen zijn tegenstander een stuk leek te winnen spatte de stelling uiteen, en voor mij niet te overzien. De tactische wendingen leidden uiteindelijk tot een herhaling van zetten.

–
,

Peter Kievoet op bord 3 had, denk ik, een wat vervelend avondje. Vrij vroeg na de opening werd zijn koningstelling belaagd door de vijandelijke dame en hulptroepen waren in aantacht. Na lang zwoegen moest hij uiteindelijk capituleren. Tussenstand 2½-1½. Met het oog op de andere borden was ik niet ongerust.

Wim Vink op bord 5 veroverde geleidelijk aan het bord en dreigde te promoveren, toen zijn tegenstander door de klok ging.

Van de partij van Stefan Boeters op bord 1 had ik niet zo’n duidelijk beeld tot het tot een grote afruil kwam en stond hij ineens gewonnen. Gelukkig heeft hij zijn partij toegevoegd en kunnen we zien dat het allemaal redelijk systematisch tot stand kwam. Een mooie partij.  Tussenstand 2½-3½. Ik werd zeer optimistisch.

–
,

Piet Mulder op bord 4 speelde een erg open partij met veel zware stukken, vele gevaren onderweg. Had hij aanvankelijk veel dreiging op zijn koningstelling via de h-lijn te verwerken, geleidelijk wist hij het beeld te kantelen, veroverde wat pionnen, ten koste van de kwaliteit. En daar ergens tegen het einde moet hij de overwinning hebben laten liggen, volgens sommige kenners. Terwijl ik dacht dat hij nog altijd veel beter stond, zijn loper op g7 was weliswaar ingesloten, maar toch, gaf hij op met: “ik zie het niet meer zitten”. Ik moet nog veel leren. Stand gelijk. Maar tegelijk blijkt dat Foppe-Jan Montsma op bord 7 heeft gewonnen. Al vanuit de opening werd een pion gewonnen en de pionnenstructuur redelijk aangetast. Daarna werd de zaak op een (te?) rustige wijze bekwaam naar het einde geleid.


Wim Reimer

Wim Vink

Bilal Yalçin

Daarmee werd de 2e overwinning op rij behaald. Het team staat nu op de 2e plaats, een beetje geflatteerd natuurlijk. Enkele teams hebben nog een wedstijd minder gespeeld. Maar de weg naar boven is ingezet, het team heeft aan zelfvertrouwen gewonnen en gaat met enig optimisme de komende strijd aan. Althans ik.

Max van Herpen