Nieuws

17 Maart 2013:
DD 4 HSV 1: 4-4

DD 4 wankelde voor de wedstrijd op de afgrond van degradatie. De bordpunten zijn uitstekend, maar de matchpunten schieten tekort en die tellen het eerst. DD 4 heeft zich met dit gelijkspel veilig gespeeld. Maar dit ging niet zonder geluk gepaard. Alles bijeen was het een redelijk dramatisch schaakavondje. De stemming was toch al licht euforisch in het NSG, omdat op de achtergrond DD 8 de op een na laatste horde op de weg naar het kampioenschap vlekkeloos aan het nemen was. Hieronder de details.


Reimer, Kievoet, v. Kampen, v. Leuken

v. Eesteren, Yalçin

Jaap van Eesteren (bord 3) was het eerst klaar. Net uit de opening bracht hij een prachtig loperoffer, waar zijn tegenstander na lang nadenken op inging, maar vervolgens bleek zijn dame reddeloos verloren.

Bilal Yalçin (bord 4) had vanaf het begin het initiatief en iets meer ruimte, maar ruilde waarschijnlijk iets te veel af. Na pionwinst had hij een passieve toren en koning, in tegenstelling tot zijn tegenstander. Pion gewonnen, partij verloren. Maar gelukkig kwam het niet zo ver. Toreneindspelen blijven moeilijk. Eerst gaf zijn tegenstander zijn activiteit prijs om de vrijpion tegen te houden, maar vervolgens liet Bilal de overwinning glippen door een pion te slaan in plaats van door te schuiven en dan een gedekte toren op de achterste lijn te hebben. Remise, jammer er zat m.i. meer in.


,

Wim Reimer (bord 5) liet met zijn tegenstander het centrum compleet vastlopen en het wederzijds zoeken van een gaatje op de vleugels leidde tot niets: remise.

Alex van Leuken (ingevallen op bord 8) was ergens een stuk kwijgeraakt en zat in hoge tijdnood en besloot zeer wijselijk en koelbloedig tot een tegenaanval, een wanhoopsoffensief wat door zijn tegenstander die nog zeer ruim in zijn tijd rustig weerlegd werd, tot hij op het laatst een enorme blunder maakte en een stuk weggaf waardoor het alsnog remise werd. Hier hadden wij wel buitengewoon veel mazzel.

Peter Kievoet (bord 6) was naar eigen zeggen slecht uit de opening gekomen, een Philidor waar hij geen weet van had. Maar na een uur spelen vond ik toch dat hij de betere stelling had, was met toren en loper binnengedrongen in de vijandelijke linies en een ver opgerukte vrijpion deed de rest. Een verdiende overwinning.

Op de bovenste 2 borden vonden moeizame loopgravenoorlogen plaats waar ik moeilijk greep op kreeg, beide leken in het nadeel van DD uit vallen. Lothar van der Sluis (bord 2) moest een kwaliteit inleveren. Toen hij in de slotfase meende een tactische weerlegging te hebben, bleek dat toch niet het geval te zijn. Stefan Boeters (bord 1) stond ook een pion achter maar kon het toch nog tot remise brengen. In bijgaand fragment laat Stefan zien dat beiden een kans miste.


,

Frans van Kampen (bord 8) staat op het eind van de avond een stuk achter en heeft bijna geen tijd meer. DD staat met 4-3 voor. Meer dan een gelijkspel lijkt er niet in te zitten. Maar ik heb meer tijdnoodfases van Frans gezien, waarin hij met de rug tegen de muur vecht voor lijfsbehoud en vaak met succes. En deze keer leek het ook te lukken, eerst werd echter de klok stuk geslagen en moest hij opnieuw worden ingesteld op 9 minuten voor HSV en 30 sekonden voor DD met een increment van 10 sekonden per zet. Toen dat akkefietje opgelost was, slaagde er Frans toch in af te wikkelen naar een eindspel met toren en paard tegen toren. Remise, zou je zeggen. Ik heb het nog even nagekeken bij Dvoretsky: A draw with a rook against a rook and a knight is not a hard procedure. Even when your king is pressed to the edge of the board you can usually slip away from mating threats. Mooier kan ik het niet zeggen. Maar helaas toen de buit binnen leek, bleek Frans door de klok te zijn gegaan.

Alles bij elkaar was het een prachtige schaakavond en blijven we met enig geluk toch in de 1e klasse. Dat dit geheel terecht is, zullen we in de laatste wedstrijd tegen Rijswijk 2 die wellicht nog kampioenspretenties heeft, laten zien. Men is gewaarschuwd!

Max van Herpen